Literatura w obliczu katastrofy klimatycznej | prof. Judyta Zbierska-Mościcka

Według francuskiego pisarza Baptista Morisot żyjemy w czasach metamorfozy. Świat się zmienia, zmieniają się relacje między ludźmi a innymi istotami zamieszkującymi tę planetę, a status zarówno ludzi, jak i innych istot jest niepewny. James Lovelock z kolei powiedział, że Ziemia to żywa Gaja, a katastrofy klimatyczne to jej zemsty. Jakie są tego dla nas, ludzi konsekwencje? Jak powinniśmy myśleć o Ziemi w czasach kryzysu klimatycznego? Co w takich czasach może nam dać literatura? “Powinniśmy postrzegać siebie jako element wspólnoty, do której należą rośliny, zwierzęta, rzeki, elementy pejzażu, świat mineralny”, mówi prof. Judyta Zbierska-Mościcka tłumacząc na czym polega ekokrytyczne podejście do literatury oraz do świata. W tym odcinku tłumaczy nam drogę ekokrytyki ze Stanów Zjednoczonych do Europy, oraz jej zastosowanie przy tworzeniu i czytaniu literatury. Przybliża nam rolę literatury w kontekście kryzysu klimatycznego i dynamicznie zmieniającego się świata oraz tłumaczy koncepcję “slow science,” czyli spowolnienie nauki, które pozwala na głębszą refleksję, skorelowaną z refleksjami w innych dziedzinach nauki.